D L Moody Biography Telugu | Missionary Stories Telugu | Evangelist and Master Disciple Maker | 19th Cetury
Table of Contents
D L Moody Biography Telugu
“The world has yet to see what God can do with a man fully consecrated to him. By God’s help, I aim to be that man.”
1.జననం, కుటుంబం, వ్యక్తిగత జీవితం
డ్వైట్ లీమాన్ మూడీ (Dwight Lyman Moody) 1837 ఫిబ్రవరి 5న అమెరికా దేశంలోని మసాచుసెట్స్ రాష్ట్రంలోని నార్త్‌ఫీల్డ్ (Northfield) అనే చిన్న గ్రామంలో జన్మించారు. ఆయన ఒక సాధారణ, పేద కుటుంబంలో జన్మించినవారు. ఆయన జర్మన్-ఇంగ్లీష్ వంశానికి చెందిన క్రైస్తవ కుటుంబానికి చెందినవారు.
తండ్రి పేరు: గారెడ్ మూడీ (Gaddis Moody)
తల్లి పేరు: బెట్సీ హోల్డెన్ మూడీ (Betsy Holton Moody)
మూడీ గారి తండ్రి ఇటుకల పనిలో పనిచేసేవారు. డ్వైట్ మూడీ తండ్రి గాడ్డిస్ మూడీ అనారోగ్యంతో బాధపడుతూ ఒక రోజు ఇంటికి వచ్చాడు. ఆ సమయంలో ఆయన భార్య బెత్సీ హోల్టన్ మూడీ ఇద్దరు మల్టిపుల్ పిల్లలతో గర్భవతిగా ఉండేది. ఇంటి ముందే ఆమె కన్నెదుటే ఆయన కుప్పకూలిపోయి మరణించారు. అప్పటికి వారి కుటుంబంలో ఇప్పటికే ఏడు మంది పిల్లలు ఉన్నారు, ఇప్పుడు ఇద్దరు మల్టిపుల్ పిల్లలు మరోసారి జనించబోతున్నారు.
బెత్సీ, తండ్రి మరణించిన తర్వాత పిల్లల ముందు ఎప్పుడూ బాధను చూపించలేదు. కానీ ప్రతి రాత్రి నిద్రపోయే ముందు మౌనంగా కన్నీటి పర్యంతమై ఏడ్చేది. ఆమె లోపలి తాకట్టు – భర్తను కోల్పోయిన విషాదం, పిల్లల భవిష్యత్తు పట్ల భయం, మరియు తీవ్ర ఆర్థిక పరిస్థితి – అన్నీ ఆమె హృదయంలో నీలనీడలా మిగిలిపోయాయి.
తర్వాత రోజుల్లో, అప్పులందించేవారు ఇంటికి వచ్చి, అప్పు తీర్చలేకపోయినందుకు వారు వారి గుర్రాన్ని, మరియు కొన్ని ముఖ్యమైన వస్తువులను తీసుకొని వెళ్లిపోయారు. వారి కుటుంబం అతి తక్కువ సంపత్తితో, తీవ్రమైన పేదరికంలో జీవించాల్సి వచ్చింది.
కానీ మూడీ గారి వయస్సు ఏడేళ్లప్పుడు ఆయన తండ్రి అనారోగ్యంతో మృతిచెందడంతో కుటుంబం తీవ్ర ఆర్థిక కష్టాల్లో పడింది. మూడీ తల్లి బెట్సీ ఎనిమిది మంది పిల్లలను ఎంతో కష్టపడి పెంచింది. మూడీ గారి బాల్యం చాలా కఠినమైన ఆర్థిక పరిస్థితుల్లో సాగింది. చిన్నతనంలోనే డ్వైట్ మూడీ పని చేయడానికి బాధ్యతలు చేపట్టాడు. ఆయన వివిధ చిన్నపని ఉద్యోగాలు చేస్తూ కుటుంబాన్ని సమర్థంగా ఆదుకోవడమే లక్ష్యంగా జీవించాడు.
ఒక రోజు డ్వైట్ మూడీ మరియు ఆయన చిన్న తమ్ముడు అడవిలో నుండి ఇంటికి తిరిగి వస్తుండగా, ఒక వృద్ధుడు వారిని ఆపి యేసు క్రీస్తు గురించి మాట్లాడాడు. “యేసు నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాడు, నిన్ను బలపరచడానికి తన ప్రాణాన్ని త్యాగం చేశాడు” అని చెప్పాడు. ఆ వృద్ధుడు కేవలం 5 నిమిషాల్లో క్రీస్తు ప్రేమ, బలము గురించి గొప్ప సాక్ష్యమిచ్చాడు. వెళ్తూ, మూడీ గారికి ఒక సెంటు నాణెం ఇచ్చి వెళ్లిపోయాడు.
ఆ వృద్ధుడు చెప్పిన క్రీస్తు ప్రేమ సందేశం తరువాత, మూడీ గారు ఒంటరితనం లేదా నిరాశకు లోనయ్యేలా కాలేదు. ఆ మాటలు ఆయన హృదయంలో స్థిరంగా నిలిచిపోయాయి. ఆ చిన్న వయస్సులోనే ఆయన మనస్సులో ఒక ఆశ, ధైర్యం, భద్రత కలిగింది. దేవుడు తనను ప్రేమిస్తున్నాడన్న అనుభూతి ఆయనకు ఒక కొత్త జీవవిశ్వాసాన్ని, ఉత్సాహాన్ని ఇచ్చింది.
అంతటి పేదరికం, తండ్రి మరణం, కుటుంబ బాధ్యతలు మధ్యలోనూ… ఆ వృద్ధుడి మాటలు మూడీ గారి జీవితానికి ఓ మలుపు తీసుకువచ్చాయి. దేవుడు వేశిన మొదటి విత్తనంలాగా మూడీ గారి హృదయంలో పడిపోయాయి.అప్పటికి ఇంకా ఆయన మారుమనస్సు (పరితాపంతో మనస్సు మార్చుకోవడం) పొందలేదు కానీ,
ఆ మాటలు ఆయన హృదయాన్ని లోతుగా తాకాయి. ఆ విత్తనం ఎప్పటికీ వాడిపోకుండా మూడీ గారి ఆత్మలో నిలిచిపోయింది. తర్వాత ఆయన మార్గాన్ని మలుపు తిప్పడానికి, దేవుని పిలుపుకు స్పందించడానికి అదే విత్తనం బలమైన పునాది అయింది.
2.బాల్య జీవితం
డ్వైట్ మూడీ గారి బాల్యంలో, ఆయన భవిష్యత్తులో ఒక గొప్ప సువార్త బోధకుడిగా మారతారనే సూచనలు ఏమాత్రం కనిపించవు. ఆయన అమెరికాలోని మసాచుసెట్స్ రాష్ట్రం, నార్త్‌ఫీల్డ్ అనే గ్రామంలో ఒక గడ్డి గోడల ఇంట్లో నివసించే ఇటుక పనివాడు కుటుంబంలో జన్మించారు.
మూడీ గారు నాలుగేళ్ల వయస్సులో ఉన్నప్పుడే ఆయన తండ్రి మృతిచెందాడు. అప్పటికి కుటుంబంలో తక్కువ వయస్సు ఉన్న తొమ్మిది మంది పిల్లలు ఉండేవారు. తల్లి బెట్సీ మూడీ వారందరినీ ఒక్కడిగా పెంచేందుకు బాధ్యత తీసుకున్నారు.
తనకున్న పిల్లల సంఖ్య ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల కావచ్చు, బెట్సీ డ్వైట్‌ను మంచి విద్య పొందాలని ప్రోత్సహించలేదు. అలాగే బైబిల్ చదవడం పట్ల కూడా ఉత్సాహం కలిగించలేదు.
దీని ఫలితంగా, మూడీ గారి మొత్తం విద్యాబ్యాసం ఆధునికంగా చూస్తే ఐదో తరగతి స్థాయికే పరిమితమైంది.
18 ఏళ్ల వయస్సులో, ఒక కాంగ్రిగేషనల్ చర్చిలో చేరేందుకు ప్రయత్నించారు. కానీ అక్కడ బైబిల్ గురించి చిన్న పరీక్ష తీస్తే ఆయన విఫలమయ్యారు.
అయన కాలేజీకి వెళ్ళలేదు, థియాలజీ సెమినరీలో చదవలేదు, బోధకుడిగా అభిషేకం కూడా పొందలేదు.
ఆయన స్పెల్లింగ్‌ను ఉచ్చారణ ప్రకారంగా రాసేవారు, అందువల్ల ఆయన పెద్దవయస్సులో రాసిన ఉత్తరాల్లోనూ, ఉపన్యాస నోట్స్‌లోనూ ఎన్నో స్పెల్లింగ్, వ్యాకరణ దోషాలు ఉండేవి.
అయితే, విద్యాభాసం తక్కువగా ఉన్నప్పటికీ, బాల్యంలో పొందిన ఇతర అనుభవాలు ఆయనను భవిష్యత్తులో గొప్ప సేవకుడిగా తీర్చిదిద్దాయి.
- ఆయన పేదవాడిగా పుట్టడం వల్ల, పెద్దవయస్సులోను సాధారణ ప్రజలతో సంబంధాన్ని కోల్పోలేదు.
- ఉన్నతస్థాయి వ్యక్తుల ముందు ఆకర్షణ లేదా నాటకీయత ఆయనకు అసహ్యంగా ఉండేది.
- తల్లి బెట్సీ కుటుంబాన్ని ఐక్యతగా ఉంచేందుకు చేసిన బలమైన ప్రయత్నాలు, మూడీ గారికి సంక్షేమత, కష్టపడి పని చేయడం, కుటుంబ విలువలు నేర్పించాయి.
- తల్లి నుండి ఆయన మనసున్నతతను, సానుభూతిని కూడా పొందారు.
- ఏ సందర్భంలోనైనా తాను ఎవరికైనా అనుకోకుండా మనస్తాపం కలిగిస్తే, ఆయన తప్పు తెలుసుకొని ఏడుస్తూ, సార్వజనికంగా క్షమాపణలు కోరేవారు.
మూడీ గారు ఒక పల్లెటూరు వాతావరణంలో పెరిగినప్పటికీ, ఆ ఊరు ఆయన బాల్యంలోనే పట్నంగా అభివృద్ధి చెందడం వల్ల, ఆయన గ్రామీణ, పట్టణ జీవనశైలిల్లో రెండింట్లోనూ కలిసిపోయే సామర్థ్యాన్ని పొందారు.
ఈ ఆత్మవిశ్వాసంతోనే, 17 ఏళ్ల వయస్సులో తన మామ బోస్టన్‌లో నిర్వహిస్తున్న షూ స్టోర్‌లో ఉద్యోగం కోసం బయలుదేరి వెళ్లారు.
ఇక్కడి నుంచే ఆయన జీవిత ప్రయాణం ఒక కొత్త దిశలో ప్రారంభమైంది.
3.క్రీస్తులో జీవితం ప్రారంభమైన ఘట్టం
డ్వైట్ మూడీ గారి క్రీస్తులో జీవితం, మసాచుసెట్స్ రాష్ట్రంలోని ఉత్తరప్రాంతంలోని పేదగడ్డను వదిలి బయలుదేరినప్పటి నుంచే ప్రారంభమైంది.
అతని బాల్యం తీవ్ర శ్రమతో కూడిన వ్యవసాయ పనుల మధ్య గడిచింది. ఈ కఠిన పరిస్థితులను వదిలి, తనకు ఆత్మలో ప్రశాంతత లేని ఆ యువకుడు బోస్టన్ నగరానికి వెళ్లాడు.
అక్కడ తన మామ గారి షూ దుకాణంలో ఉద్యోగాన్ని పొందాడు. మూడీ అప్పటికి 17 ఏళ్లవాడు మాత్రమే.
ఆ మామ – ఒక దైవభక్తితో కూడిన వ్యక్తి – మూడీకి ఆవాసం, భోజనం, ఉద్యోగం అందించారు. కానీ ఒకే ఒక షరతు పెట్టారు:
“ప్రతి వారం చర్చి మరియు ఆదివారం పాఠశాలకు నమ్మకంగా హాజరు కావాలి”
అప్పటికి మూడీ గారు…
- గీతాలు తెలిసినవాడు కాదు
- బైబిల్ కథలు కూడా ఎప్పుడూ వినలేదు
- దేవుని గురించి ఏమీ తెలియదు
- ఇంకా చెప్పాలంటే, ఆయన చాలా మొండివాడు, నేరుగా మాట్లాడే తత్వం ఉన్నవాడు
- కొన్నిసార్లు తీవ్రంగా ప్రవర్తించే వ్యక్తిత్వం కూడా ఉండేది
మూడీ తన మామ లెమ్యూయెల్ హోల్టన్ పెట్టిన షరతును విశ్వాసంగా పాటించాడు. ప్రతివారం ఆదివారం పాఠశాలకు హాజరయ్యాడు. మూడీ జీవితం కోసం దేవుని ఎదురు చూసిన అతని మామ ప్రార్థనలకు దేవుడు సమాధానం ఇచ్చాడు.
ఆదివారం పాఠశాలలో, మూడీ గారు ఆధ్యాత్మిక ఉపాధ్యాయుడైన ఎడ్వర్డ్ కింబాల్ నుండి సువార్తను వినడం ప్రారంభించారు.
ఒకరోజు దేవుడు ఎడ్వర్డ్ కింబాల్ హృదయాన్ని స్పందింపజేసాడు:
“మూడీ గురించి నాతో మాట్లాడాలి… అతని ఆత్మ నాకు కావాలి” అని పవిత్రాత్మ అతనితో మాట్లాడాడు.
మిస్టర్ కింబాల్, యువ మూడీని కలవాలనే నిర్ణయం తీసుకున్నప్పుడు కొంచెం తొందరపడ్డాడు, సంకోచించారు కూడా.ప్రారంభంలో కొంత సంకోచించిన కింబాల్, చివరికి పవిత్రాత్మ ధృవీకరణకు లోనై, దేవుని పిలుపుకు లోబడిపోయాడు.
ఒక శనివారం రోజున, ఎడ్వర్డ్ కింబాల్ హోల్టన్ షూ దుకాణంకి వచ్చి చూశాడు. వెళ్ళాలా వద్దా అని ఆలోచించారు. చివరకు ధైర్యంగా ముందుకు వెళ్లి, షూ షాప్ వెనుకభాగంలో ఉన్న మూడీని చూసారు. మూడీ అక్కడ ఒక్కడే ఉన్నాడు. తర్వాత మిస్టర్ కింబాల్ ఇలా చెప్పారు:
“నేను అతని దగ్గరకు వెళ్లి, నా చెయ్యిని అతని భుజంపై ఉంచాను… తరువాత నేనేదో చిన్న అభ్యర్థన చేశాను. నాకు అది బలహీనమైన ప్రయత్నంగా అనిపించింది. నేను చెప్తే ఇదే – క్రీస్తు నిన్ను ఎంత ప్రేమిస్తున్నాడో, ఆయన నీ నుంచి ప్రేమ కోరుకుంటున్నాడో మాత్రమే చెప్పాను. అంతే. ఆ యువకుడు అప్పటికే ఆ వెలుగు కోసం సిద్ధంగా ఉన్నట్లు అనిపించింది. వెంటనే అక్కడే, బోస్టన్‌లోని ఆ షూ షాప్ వెనుక భాగంలో, భవిష్యత్తులో గొప్ప సువార్తికుడయ్యే మూడీ తన జీవితాన్ని క్రీస్తుకు అంకితం చేశాడు.”
ఈ మాటలలో మీరు గమనించారా? “నాకైతే నేను చెప్పింది చాలా బలహీనంగా అనిపించింది” అని ఆయన అన్నారు. మనం దేవుని గురించి ఇతరులతో మాట్లాడేటప్పుడు, కొన్నిసార్లు మనం మనపై ఎక్కువగా దృష్టి పెడతాం – మన మాటలు బలంగా లేవేమో, ప్రభావితం చేయలేమేమో అని అనుకుంటాం. కానీ ఇది మొత్తం మనపై ఆధారపడి ఉండదు. ఇందులో మూడు భాగాలు ఉంటాయి – మనది, దేవునిది, మరియు మనం మాట్లాడే వ్యక్తిది.
మన ప్రసంగం శక్తివంతంగా లేకపోతే ఫలితాలు రానని ఎప్పటికీ అనుకోకండి. మన విశ్వాసం మన శక్తిలో కాక, దేవుని వాక్యంలో, పరిశుద్ధాత్మ శక్తిలో ఉండాలి. పౌలు రాసినట్టు:
“సువార్తను గూర్చి నేను సిగ్గుపడువాడను కాను. ఏలయనగా నమ్ముప్రతివానికి, మొదట యూదునికి, గ్రీసుదేశస్థునికి కూడ రక్షణ కలుగజేయుటకు అది దేవుని శక్తియైయున్నది.”
– రోమా 1:16
మరొకచోట, పౌలు కోరింథీయులకు ఇలా అన్నాడు:
“కాబట్టి సమయము రాకమునుపు, అనగా ప్రభువు వచ్చువరకు, దేనిని గూర్చియు తీర్పు తీర్చకుడి. ఆయన అంధకారమందలి రహస్యములను వెలుగులోనికి తెచ్చి హృదయములలోని ఆలోచనలను బయలుపరచునప్పుడు, ప్రతి వానికిని తగిన మెప్పు దేవునివలన కలుగును.”
– 1 కోరింథీయులకు 2:4-5
మన మాటలు ఎంత స్పష్టంగా, ప్రభావవంతంగా ఉన్నా, చివరికి ఫలితాన్ని ఇస్తే అది దేవుని వాక్య శక్తి, పరిశుద్ధాత్మ ప్రభావమే.
మూడీ యొక్క జ్ఞాపకం – అతని మనస్సులో పదిలమైన సంఘటన
మూడీ తన జీవితాన్ని వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటూ ఇలా అన్నాడు:
“నేను బోస్టన్‌లో ఉన్నప్పుడు ఆదివారపు పాఠశాల తరగతికి హాజరయ్యేవాడిని. ఒకరోజు, నా గురువు నేను పనిచేస్తున్న షాప్ కౌంటర్ వెనుకకు వచ్చి, నా భుజంపై చెయ్యివేసి, క్రీస్తు మరియు నా ఆత్మ గురించి మాట్లాడారు. అప్పటివరకు నాకు నా ఆత్మ ఉందన్న భావన కూడా లేదు. నాకు ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది – ఈ వ్యక్తి నన్ను ఇటీవలే చూసినవాడు, కానీ నా పాపాలకోసం కన్నీరు కారుస్తున్నాడు. కానీ నేనైతే వాటిపై ఒక్క చెమట చిందించలేదు. కానీ ఇప్పుడే నాకు అర్థమవుతుంది – ఆత్మల కోసం ఉండే ప్రేమ అంటే ఏమిటో. ఆయన ఏమన్నారో నాకు గుర్తులేదు, కానీ ఈ రాత్రి కూడా ఆయన చెయ్యి నా భుజంపై ఉన్న శక్తిని నేను అనుభవించగలుగుతున్నాను.”
మూడీ జీవిత మార్పు – క్రీస్తును స్వీకరించిన అనంతరం
మూడీ ఇలా పేర్కొన్నాడు:
“నేను క్రీస్తును నమ్మిన మొదటి రోజు ఉదయం, నేను నా గదిలో నుంచి బయటికి వచ్చినప్పుడు సూర్యుడు ఎప్పటిలా కాకుండా మరింత ప్రకాశంగా మెరిసినట్టుగా అనిపించింది – ఆయన నాకు చిరునవ్వు ఇచ్చినట్టు అనిపించింది. నేను బోస్టన్ కామన్‌ మీద నడుస్తూ పక్షులు చెట్లలో పాడుతున్న స్వరాలు విన్నాను – అవి నన్నే ఉద్దేశించి గానం చేస్తున్నట్టుగా అనిపించింది. మీకు తెలుసా? నాకు ఆ పక్షులంటే ప్రేమ కలిగింది. అప్పటివరకు వాటిని పట్టించుకోలేదు. కానీ అప్పట్నుంచి, నాకు మొత్తం సృష్టితో ప్రేమ కలిగింది. ఏ ఒక్క మనిషిపట్ల కూడా నాకు ద్వేషభావం లేదు. ప్రతి ఒక్కరినీ నా హృదయంలోకి తీసుకునేందుకు నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను.”
ఈ మాటలు మనకు చక్కగా తెలియజేస్తున్నాయి – దేవుని ప్రేమ మన హృదయాన్ని తాకినప్పుడు, మనం మానవాళిని ప్రేమించేవాళ్లమవుతాం. మూడీ జీవితం అందుకు ప్రతిపాదన.
4.ఉపాధ్యాయుడికి మనఃపూర్వక రుణఫలితం
తన స్వంత మార్పు జరిగిన కొంతకాలం తర్వాత, మూడీ గారు తన పాత ఆదివారపు పాఠశాల ఉపాధ్యాయుడికి చేసిన సహాయానికి ప్రతిఫలం ఇవ్వడానికి ఒక అద్భుతమైన అవకాశం పొందారు. బోస్టన్‌లో జరిగిన ఒక శ్రద్ధా సమావేశం అనంతరం, ఓ యువకుడు మూడీ గారిని కలిశాడు. అతను తనను మిస్టర్ కింబాల్ కుమారుడిగా పరిచయం చేసుకున్నాడు.
“నీతో కలుసుకోవడం చాలా ఆనందంగా ఉంది,” అన్నాడు మూడీ. “నీవు క్రైస్తవుడివా?” అని అడిగాడు. ఆ యువకుడు తాను క్రైస్తవుడిని కాదని అంగీకరించాడు. మూడీ అతని వయస్సు ఏంటని అడిగారు. “నేను పదిహేడు సంవత్సరాల వాడిని,” అన్నాడు ఆ యువకుడు.
“నీకెంతో ఆశ్చర్యంగా ఉండొచ్చు. నేను నీ తండ్రి ద్వారా ప్రభువుని అంగీకరించినప్పుడు నా వయస్సూ అదే,” అన్నాడు మూడీ. “ఇప్పుడు నీ తండ్రికి నేను రుణం తీర్చే అవకాశం ఇది — నిన్ను క్రీస్తునొద్దకు తీసుకురావాలని ఉంది.”
వయస్సులో ఉన్న ఈ అనుకోని కుడుదల ఆ యువకుడిపై గొప్ప ప్రభావం చూపింది. కొద్దిసేపు మాట్లాడిన తర్వాత, అతను తన హృదయాన్ని రక్షకునికి అర్పించాలని ఒప్పుకున్నాడు. కొంతకాలం తర్వాత, ఆ యువకుడు మూడీ గారికి ఒక ఉత్తరం రాశాడు. అందులో తాను ఎదురుచూస్తున్న ఆనందాన్ని, రక్షణను పొందినట్టు తెలియజేశాడు.
ఈ సంఘటన తర్వాత మూడీ బోస్టన్‌లో సుమారు ఐదు నెలలు ఉండారు. కాని అక్కడి పరిమిత వాతావరణం, సంయమన స్థితి ఆయనను ఆత్మికంగా నిచ్చెనలు వేసింది. మూడీ గారికి ఆ స్వేచ్ఛ కావాలి — ఆలోచించడానికి స్వేచ్ఛ, మాట్లాడడానికి స్వేచ్ఛ, దేవుని కోసమో పనిచేయడానికి స్వేచ్ఛ. ఆయనలో ఉండే ఆత్మ నిండిన శక్తి, అద్భుతమైన భావనలు పుష్పించడానికి తగిన నేల ఆ పరిమిత బోస్టన్ వాతావరణంలో ఉండదు అనే విషయం ఆయనకు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. ఆయన కొత్త జీవితం మొదలైంది. పరిస్థితులు ఎదగడం కోసం ఎదురు చూసే వ్యక్తి కాదు ఆయన. ఆయనకు కావలసింది — విస్తృతమైన అవకాశమే.
5.సువార్త కార్యానికి స్థిరమైన దిశ మరియు నిబద్ధత
ద్వైట్ లీ మూడీ తన బాల్యంలో రక్షణ పొందిన తర్వాత తన స్వస్థలంలో – తన ఉద్యోగ స్థలమైన షూ షాపులోను, తన చర్చిలోను ఎన్నో సమస్యలను ఎదుర్కొన్నారు. అతని ప్రత్యక్షత, ప్రశ్నల ధోరణి, చురుకుదనం కొంతమందికి నచ్చకపోవడంతో, అతనిపై అసహనం ఏర్పడింది. ఈ పరిస్థితుల్లో, అతను తన భవిష్యత్తు కోసం స్వేచ్ఛను పొందాలనే ఆశతో పడమర వైపుగా – చికాగో వైపు ప్రయాణం చేశాడు.
1856లో తండ్రి తరఫు మామగారి పరిచయ పత్రం తీసుకుని చికాగో చేరుకున్న మూడీ దగ్గర భౌతిక సంపత్తి తక్కువే ఉన్నా, ఆశ, ఉత్సాహం, మరియు దేవునికి సేవ చేయాలనే సంకల్పం అపారంగా ఉంది. మొదట మిస్టర్ విజ్వాల్ అనే షూ వ్యాపారి దుకాణంలో ఉద్యోగం పొందిన మూడీ, తొలుత ఆకర్షణీయంగా కనిపించకపోయినా, తక్కువ కాలంలోనే అత్యుత్తమ విక్రేతగా పేరు తెచ్చుకున్నాడు. కష్టమైన కస్టమర్లను డీల్ చేయడంలో అతనికి ప్రత్యేక నైపుణ్యం ఉండేది.
మిస్టర్ విజ్వాల్ వ్యాపార విస్తరణలో భాగంగా ఓ కొత్త హోల్‌సేల్ విభాగాన్ని ప్రారంభించగా, మూడీకి అందులో అవకాశం లభించింది. వ్యాపార నైపుణ్యం అభివృద్ధితో పాటు, రైల్వే స్టేషన్లు, హోటళ్లు, ఇతర కేంద్రాల్లో పరిచయాలు పెరిగాయి. ప్రజలతో ఎలా మాట్లాడాలో నేర్చుకోవడం అతని భవిష్యత్తులో గాస్పెల్ బోధనకు పునాది వేసింది.
అంతే కాకుండా, రాత్రివేళలతో పాటు సహోద్యోగులతో జరిపిన రాజకీయ, ధార్మిక, వ్యాపార చర్చలు కూడా మూడీ ఆలోచన శైలిని ప్రభావితం చేశాయి. ధర్మశాస్త్రంలో కాల్వినిజం వైపు మొగ్గుచూపిన మూడీ, సరదా వినోదాలకు విరుద్ధంగా ఉండేవాడు. చెకర్స్ ఆడుతున్న క్లర్కులపై కోపంగా బోర్డును పడేసి, ప్రార్థన చేయడం వంటి సంఘటనలు అతని నైతిక మూర్ఖత్వాన్ని చాటాయి.
ఇక మూడీ వ్యాపారంలో విజయం సాధించినప్పటికీ, అతని మనసులో ఓ శూన్యత ఏర్పడింది. ఆ సమయంలో అతనికి గ్రహాంతం అయింది – క్రీస్తు కోసం ఆత్మలను గెలుచుకోవాలనే渇ి తనను కదిలిస్తోంది. పేదవారి ప్రాంతాల్లోకి వెళ్లి, క్రీస్తు శుభవార్తను పంచడం ప్రారంభించాడు. బైబిల్ గురించి ఎక్కువగా తెలియకపోయినా, ఒక దేవభక్తురాలు అతనికి బైబిల్ నేర్పి, వచనాలను జ్ఞాపకంలో ఉంచే పద్ధతులను బోధించింది. ఆమెను మూడీ తన ఆధ్యాత్మిక తల్లిగా గుర్తించాడు.
మూడీ బోధనలు తొలుత కేవలం శాస్త్రీయ ఆజ్ఞల ఆధారంగా ఉండేవి – కానీ క్రీస్తు ప్రేమను తెలియజేయడంలో లోపించేవాడు. ఓ రోజు ఆ ఆధ్యాత్మిక తల్లి అతనికి ఇలా చెప్పింది: “క్రీస్తు ప్రేమ గురించి బోధించాలి.” ఇది మూడీ జీవితంలో మలుపు తెచ్చింది.
ఆ తరువాత పవిత్రాత్మతో నిండిన మూడీ, తన బోధనల్లో ప్రేమను నింపి, ప్రజల జీవితాల్లో మార్పు తీసుకురావడం ప్రారంభించాడు. అతని జీవిత ప్రయాణం – పశ్చిమ దేశాల్లో ఉద్యోగం నుంచి ఆధ్యాత్మిక సేవ దాకా – శ్రమ, విశ్వాసం, ప్రేమ, మరియు దైవిక మార్గదర్శకతల మేళవింపు.
6.“ది శాండ్స్” లో మూడీ ప్రారంభించిన ఆయన ఆదివారం పాఠశాల
చికాగో నగరంలో పాపంతో నిండిన ప్రాంతం — “ది శాండ్స్”. ప్రజలు దానిని “లిటిల్ హెల్” అని పిలిచేవారు. అక్కడ మద్యం దుకాణాలూ, నౌకల కార్మికుల వసతిగృహాలూ, మోసగాళ్లు, దొంగలు, అనాథలు మాత్రమే ఉండేవారు. ఎవ్వరికీ ఆ ప్రదేశాన్ని మార్చాలనే ఆశ ఉండేది కాదు. కానీ ఒక రోజు ఓ వ్యక్తి తలవంచుకుని, గట్టిగా ప్రార్థిస్తూ, ఆ వీధుల్లో అడుగులు వేసాడు. ఆయనే డి.ఎల్. మూడీ.
ఒక పాత, పాడైన మద్యశాల కట్టడాన్ని చూసి మూడీ ఆగిపోయాడు. “ఇక్కడే మొదలు పెడతా,” అనుకున్నాడు. అది శిధిలాల మధ్య నిలిచిన ఓ గుడిసె. అక్కడే ఆదివారం పాఠశాల మొదలుపెట్టాడు. మొదట్లో పిల్లలు అతని దగ్గరకు రాలేదు. ఎవరు ఈ తలకిందుల బట్టలు వేసుకున్న, చదువు రాని వ్యక్తి మాటలు వినాలి? కానీ మూడీ వెనక్కి తగ్గలేదు. ఓ మారుపట్టున maple sugar పెట్టుకొని, పిల్లలతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. “రేపు వస్తావా? అయితే ఇది నీకు!” అని చాకచక్యంగా ఆత్మీయత కలిగించేవాడు.
చాలా కొద్ది రోజుల్లోనే ఆ గుడిసె చిల్లులు పోయిన గదిలో గిరిజన పిల్లలు, వీధి బాలురు, అనాథలు నిండిపోయారు. ఒక రోజు ఓ అతిథి అక్కడికి వచ్చాడు. కొబ్బరి దీపాల వెలుగులో చూసిన దృశ్యం – మూడీ తన చేతుల్లో ఓ నల్లవర్ణ బాలుడిని పట్టుకొని అతనికి “దిగిపోయిన కుమారుని కథ” చదివిస్తూ ఉన్నాడు. చాలా పదాలు మూడీకి తెలియక పోయినా, అతని కళ్ళల్లో ప్రేమ మెరుస్తూ కనిపించేది. ఆ అతిథి మనసులో అనుకున్నాడు – “దేవుడు ఇలాంటి మనిషిని వాడతాడా? నాకు నమ్మకమే!” కానీ సభ ముగిసాక మూడీ చెప్పిన మాటలు అతని హృదయాన్ని తాకాయి:
“I have got only one talent. I have no education, but I love the Lord Jesus Christ, and I want to do something for Him. “
“నాకు ఒక్కటే నైపుణ్యం ఉంది. నాకు విద్య లేదు, కానీ నేను ప్రభు యేసుక్రీస్తును ప్రేమిస్తున్నాను, మరియు ఆయన కొరకు ఏదైనా చేయాలనుకుంటున్నాను. “
ఆ రోజు మూడీ నేర్చుకున్న పాఠం – ప్రేమ ఉంటే, దేవుని వాక్యం ఎలా చెప్పాలో తెలిసిన అవసరం లేదు. నిజమైన ప్రేమ కలిగిన హృదయం వెనుక దేవుని శక్తి నిలుస్తుంది. “ది శాండ్స్” అనే నరకం మధ్యన దేవుని రాజ్యం ఉదయించింది. యేసు చిన్న పిల్లలతో ఉన్నట్లే, అక్కడ మూడీ కూడా వారి మధ్య ఉన్నాడు – ప్రేమిస్తూ, ముద్దు పెట్టుతూ, మారుస్తూ.
ఇది పాఠశాల కాదు, ఇది పునర్జన్మ.
7.మిస్టర్ మూడీ వివాహం
ఇప్పుడు మూడీ గారి వివాహం గురించి చెప్పుకునే సమయం వచ్చింది. కొన్ని సంవత్సరాలుగా ఆయన మిషనరీ కార్యక్రమంలో సహాయపడిన ఒక యువతురాలు ఉన్నారు. ఆమె పేరు మిస్ ఎమ్మా సి. రెవెల్. మూడీ గారి మొదటి పరిచయం ఆ చిన్న ఉత్తర ప్రక్క మిషన్ ఆదివారం పాఠశాలలో జరిగింది. ఆ పాఠశాలలో తన సొంత విద్యార్థులను తీసుకురావడం అనే షరతుతో అతనికి ఒక తరగతి ఇవ్వబడింది. ఆ యువతురాలిపై మూడీ గారి ఆసక్తి పెరిగిపోయింది, అలాగే ఆమె ఆసక్తి కూడా మూడీ గారిపై పెరిగి పోయింది.
సాధారణ వ్యాపారవేత్తల అభిప్రాయంలో, ఒక పని విసిచి వేతనం లేకుండా మిషనరీ సేవ చేయడానికి వెళ్లిన వ్యక్తి వివాహం చేసుకోవడం సురక్షితమా? అని అనుకోవడం కష్టం. కానీ మూడీ గారు నమ్మకంతో జీవించారు. మిస్ రెవెల్ గారి విశ్వాసం కూడా తక్కువ కాకపోతోంది. 1862 ఆగస్టు 28న వారు వివాహం చేసుకున్నారు.
వారు మొదటి నివాసంగా ఒక చిన్న ఇంట్లో నివసించ. ఆ ఇల్లు ఆతిథ్యభరితంగా, సంతోషంగా ఉండేది, కానీ చిన్న కుటుంబానికి అప్పటికప్పుడూ కొంచెం ఆర్థిక ఇబ్బందులు ఎదురయ్యేవి. వివాహం అయిన తర్వాత కూడా మూడీ గారు ఎప్పుడూ వేతన ఆఫర్లను తిరస్కరించారు. కుటుంబం చాలా సార్లు ఇబ్బందుల్లో పడింది, కానీ ప్రభువు నిజమైన కష్టాన్ని అనుమతించలేదు. ఆయన దేవుణ్ణి నమ్మిన విధానంలో చాలా ఉదాహరణలు చెప్పబడతాయి.
8.యుద్ధాల్లో మూడీ అనుభవాలు
అమెరికా పౌరయుద్ధం మొదలైనప్పుడు మూడీ చికాగోలో అత్యంత శ్రమతో ఉన్నవాడు. యువకుల క్రైస్తవ సంఘం (Y.M.C.A) పని, అతని మిషన్ సేవలు – ఇవన్నీ అతని సమయాన్ని పూర్తిగా ఆక్రమించాయి. అయినా, యుద్ధ శిబిరాలు అనేక మంది పురుషులను చేరుకోవటానికి లభించిన గొప్ప అవకాశమని మూడీ, అతని సహచరులు త్వరగా గుర్తించారు.
సానిటరీ మరియు క్రైస్తవ కమిషన్లు
యుద్ధ ప్రారంభమైన కొద్దికాలంలోనే రెండు మహత్తరమైన సంస్థలు ఏర్పడ్డాయి – ఒకటి “సానిటరీ కమిషన్”, ఇది సైనికుల శారీరక ఆరోగ్యాన్ని పరిరక్షించటానికి; రెండవది “క్రైస్తవ కమిషన్”, ఇది వారి ఆధ్యాత్మిక అవసరాలను తీరుస్తుంది.
సానిటరీ కమిషన్ అనేది అప్పటికే ఉన్న “సోల్జర్స్ ఎయిడ్ సొసైటీ”ల సమాఖ్యగా ఏర్పడింది. ప్రారంభంలో ప్రభుత్వం ఈ సమితులపై అనుమానంగా ఉండేది – ఇవి సైనికుల క్రమశిక్షణపై చెడు ప్రభావం చూపుతాయేమోనని. కానీ అవి చేసిన మేలును గమనించిన తర్వాత, వీటిని సమగ్ర సంస్థగా రూపొందించి ప్రభుత్వ వైద్య విభాగంతో సమాన స్థాయిలో పనిచేసేలా విస్తరించబడింది.
క్రైస్తవ కమిషన్ నవంబర్ 16, 1861న వర్జీనియాలోని నార్ఫోక్ పట్టణంలో జరిగిన ఒక మహాసభలో రూపొందించబడింది. ఫిలడెల్ఫియాకు చెందిన జార్జ్ హెచ్. స్టువర్ట్ అధ్యక్షుడిగా ఎన్నుకోబడ్డాడు. ఈ కమిషన్ కూడా ప్రభుత్వం గుర్తించింది. ఒక రచయిత ఇలా వ్రాశాడు: “ఈ కమిషన్లు వైద్యులను సహాయపడ్డాయి, చాప్లెయిన్‌లకు తోడుగా నిలిచాయి, సైన్యాల వెంట ప్రయాణించాయి, ఖండాల వద్ద, త్రెంచుల్లో, ముందువారీ కోటల వద్ద పనిచేశాయి. ఎక్కడైనా ఒక రోగి, గాయపడినవాడు, మరణించబోతున్నవాడు ఉంటే – అక్కడే క్రైస్తవ కమిషన్‌కు చెందిన ఏజెంట్ ఉండేవాడు.”
వారు మృతులను క్రైస్తవ పద్ధతిలో పూడ్చి, సమాధుల వద్ద గుర్తింపులు పెట్టేవారు. శిబిరాల్లో లేదా యుద్ధభూముల్లో ప్రార్థనాసభలు, క్రైస్తవ పుస్తకాలను పంపిణీ చేయడం, మరియు వేలాది మంది సైనికుల హృదయాలను ప్రభువు వైపు తిప్పే ప్రయత్నాలు చేసినారు.
మూడీ యొక్క ఉత్సాహం
చికాగో యువకుల క్రైస్తవ సంఘం కూడా ఈ క్రైస్తవ కమిషన్ ఏర్పడటానికి సహకరించిన సంస్థలలో ఒకటి. మూడీ చైర్మన్‌గా ఉన్న భక్తి కమిటీ, రెండవ సైనిక ఆహ్వానం వచ్చిన వెంటనే పనిలో దిగి పోయింది. ఈ సమయంలో శిక్షణ కోసం ఏర్పాటు చేసిన క్యాంప్ డగ్లస్ చికాగో దక్షిణ భాగంలో ప్రారంభమైంది. మొదటి రెజిమెంట్ వచ్చిన సమయానికే కమిటీ అక్కడే ఉంది. వెంటనే ప్రార్థనాసభలు ప్రారంభించబడ్డాయి.
సైనికుల మధ్య క్రైస్తవ సాహిత్యాన్ని పంపిణీ చేయడం జరిగింది. శనివారం, ఆదివారం ప్రార్థనలు నిర్వహించబడ్డాయి. పని అంత వేగంగా విస్తరించడంతో సహాయకుల కోసం పిలుపునిచ్చారు. 150మంది – పాస్టర్లు, లేఖకులు – స్పందించారు. ప్రతి సాయంత్రం 8-10 శిబిరాల్లో ప్రార్థనలు జరిగేవి.
యుద్ధకాలంలో సంఘం 1,500కంటే ఎక్కువ ప్రార్థనాసభలు నిర్వహించింది. 1861 అక్టోబరులో క్యాంప్ డగ్లస్‌లో ఏర్పడిన సంఘం చాపెల్, యుద్ధశిబిరాల్లో తొలి చాపెల్.
క్యాంప్ డగ్లస్‌లో యేసుని స్వీకరించిన సైనికులు ముందుకు వెళ్లిన తర్వాత, క్రైస్తవ కార్యకర్తలను పంపమని చికాగోకు ఆహ్వానం వచ్చింది. మొదటి రెగ్యులర్ సైనిక ప్రతినిధిగా మూడీ స్వయంగా వెళ్లాడు. మొదట ఫోర్ట్ డొనెల్సన్ సమీపంలోని సైనికులతో పని ప్రారంభించాడు.
సైనికుల చివరి గంటలలో – మూడీ తత్వం
చావు గంటల వ్యవధిలో ఉండే సైనికులకు మంచి చికిత్సకన్నా, వారు పరలోక ద్వారాన్ని చూసేలా చేయడమే ముఖ్యమని మూడీ నమ్మేవాడు. ఒకరు మరణానికి దగ్గరగా ఉన్నప్పుడు, అతను పాపాల మార్గంలో దూరంగా ఉన్నప్పుడు – ఎవరికైనా భౌతిక విషయాలేమి? ఒక స్నేహితుడు దేవుని వాక్యాన్ని తెలియజేస్తూ ఎదురు నిలబడ్డప్పుడు, వారు ఆత్మపరమైన మార్గంలో తిరిగి నడవడమే ముఖ్యం.
యుద్ధ అనుభవాల నుంచి
యుద్ధం కొనసాగినంత కాలం మూడీ చికాగో నుండి యుద్ధశిబిరాల మధ్య తిరుగుతూ ఉండేవాడు. ఆయనకు దేవుడు అనుగ్రహించిన అనుభవాలు, విశ్వాసాన్ని మరింత బలపరిచాయి. ఆయన చూసిన గెలిచిన మరణాలు – పదులలో చెప్పలేనివి. మరణిస్తున్నవారి నోటి నుండి వచ్చిన రక్షణ మాటలు, వారి ముఖాన్ని ప్రకాశింపజేసిన ఆ వెలుగు – అది భూమి మీదో సముద్రంలోనో కనిపించదని అనిపించేది.
ఇది ఒక జీవితం మారిపోయే పని. కొన్ని సందర్భాల్లో, ఒక్క ప్రార్థన పదమే ఉంటే చాలేది. ఒక చిన్న ఉపదేశమే – కానీ ఆ ప్రార్థనపై దేవుని ఆశీర్వాదం ఉండేది.
మూడీ… యుద్ధంలో ఒక యోధుడే – కానీ ఆత్మల కొరకు యుద్ధించేవాడు.
9.పరిశుద్ధాత్మ బాప్తిస్మ – ఆత్మిక అగ్నిస్పర్శ
చిన్నతనంలోనే దేవుని ప్రేమను తెలుసుకున్న ఇతడు, జీవితాన్ని సేవలోకి మలచుకున్నాడు. అతని చదువు విశ్వవిద్యాలయాల్లో జరగలేదు. ఒకే గ్రంథం – బైబిల్ – అతని జీవితాన్ని మార్చింది. మూడీ పదాలు సరళంగా ఉండేవి, కానీ ఆ పదాల్లో ఆత్మ ఉండేది. ప్రజలు అతన్ని ప్రేమించారు. అతనిలోని నిర్దాక్షిణ్యత, గంభీరత వారికి గుచ్చినప్పటికీ, లోపలున్న దయ, సున్నితత్వం వారిని ఆకట్టుకుంది.
ఒకరోజు చికాగోలో కొంతమంది దేవభక్తులైన మహిళలు మూడీకి వచ్చారు. “మీ మాటలు మంచి వుంటాయి గానీ, ఇంకా ఏదో లేకపోతుందనిపిస్తుంది. మేము ప్రార్థిస్తున్నాం – అది మీలోకి రావాలని.” అని చెప్పారు. ఆ మాటలు మూడీ మనసులో గుదిబండలా మిగిలిపోయాయి.
కొద్ది రోజుల తర్వాత న్యూయార్క్ నగర వీధుల్లో నడుచుకుంటూ వెళ్తున్న మూడీకి ఆత్మలో ఓ బలమైన పిలుపు వినిపించింది. “ఒంటరిగా ఉండాలి, దేవునితో మాట్లాడాలి.” అని. వెంటనే ఆయన దగ్గర్లో ఉన్న ఒక స్నేహితుడి ఇంటికి వెళ్లి, “నాకు ఒంటరిగా ఉండే గది కావాలి” అన్నాడు. ఆ గదిలోకి వెళ్లి, గంటల పాటు ప్రార్థించాడు. ఆ క్షణం ఆయనపై దేవుని ఆత్మ దింపబడింది. పవిత్రాత్మ బాప్తిస్మం – అది ఓ అగ్ని స్పర్శ, ఆత్మను శుద్ధి చేసిన పవిత్ర అనుభూతి.
చికాగోకు తిరిగొచ్చి మళ్లీ బోధించడం ప్రారంభించగానే, ముందు చెప్పిన మహిళలు ఆయన్ని చూచి ఆశ్చర్యపోయారు – “ఇప్పుడు మీలో అది ఉంది!” అని. అప్పటి నుంచి ఆయన ఉపదేశంలో ఓ దివ్య శక్తి కనిపించేది. ప్రజలు ఎక్కడైనా ఆయన మాటలతో కదిలిపోయేవారు. ఇంగ్లాండ్ నుంచీ, అమెరికా దాకా – మూడీ పేరుతో బహుళ జన సమూహాలు గుండెలు మార్చుకున్నాయి.
అతని సందేశం – నరక భయంతో కాదు, ప్రేమతో నింపిన పిలుపు. “దేవుడు నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాడు. ఆయనతో సమాధానం పొందు.” అని అన్నప్పుడు, మూడీ కళ్ళలో కన్నీళ్లు ఉండేవి. మాటల్లో కంపన ఉండేది. పాపులకు ఆయన చూపే ప్రేమ అనిర్వచనీయం. చిన్న పిల్లలతో ఆటలాడే మూడీ, అపరాచితుల పట్ల కూడా ఎంతో సున్నితంగా వ్యవహరించేవాడు.
మూడీకి ఒక ప్రత్యేకత – అతనికి తన గొప్పతనమంటే ఎటువంటి ఆసక్తి లేదు. “మూడీ” అనే వ్యక్తి ప్రపంచంలో ఉన్నాడని ఆయనే గుర్తించలేదు. పత్రికలు వ్రాసిన కథలకన్నా, ఆయన తన గురించి తక్కువే తెలిసినవాడు. ఇదే నిజమైన వినయం.
ఒకరోజు, మూడీ శాశ్వత విశ్రాంతికి వెళ్లిపోయాడు. ఆ వార్త విన్నవారు తలదించుకున్నారు – “ఒక గొప్ప వృక్షం కూలిపోయింది.” అని. “స్పర్జన్ పోయారు, ఇప్పుడు మూడీ కూడా పోయారు. ఆ గొంతులు మౌనమవుతున్నాయి.” అని. కానీ, మూడీ మనకు చివరగా చెప్పిన మాటలు, ఆయన గొంతులోనే వినిపిస్తున్నాయి –
“ఈరోజు దేవుని కుమారుని స్వరాన్ని వినండి!”
10.ప్రార్థన శక్తి: ఇద్దరు సహోదరీమణుల ప్రార్థనతో లండన్ పునరుజ్జీవానికి బాట
1873-75 మధ్యకాలంలో లండన్‌లో జరిగిన ఆధ్యాత్మిక పునరుజ్జీవ కార్యక్రమంలో డి.ఎల్. మూడీ సేవకు ఒక అద్భుతమైన ప్రేరణ మూలకారణమైంది – అది ఇద్దరు సహోదరీమణుల నిస్వార్థ ప్రార్థన. ఈ సంఘటన మానవ ప్రయత్నాల కన్నా ప్రార్థన శక్తి ఎంత గొప్పదో స్పష్టంగా చూపుతుంది.
ఒక సహోదరి దివ్యాంగురాలిగా మంచానికి పరిమితమై ఉన్నప్పటికీ, దేవుని సమక్షంలో ఆమె కలిగిన తపన అంతులేని శ్రద్ధతో కూడినది. ఆమె ప్రత్యేకంగా తన చర్చిలో పునరుజ్జీవం కోసం ప్రార్థించసాగింది. తరువాత ఆమె ప్రార్థనల దిశ మూడీపై కేంద్రీకరించబడింది – “ప్రభువా! మా ప్రాంతానికి మూడీని పంపు” అని వేడుకుంది.
ఆమె సోదరి, ఆరోగ్యవంతురాలైన ఆమె, మూడీ చర్చిలో బోధించడానికి వచ్చిన సందర్భంలో అక్కడే పాల్గొంది. మూడీ సేవను చూసిన వెంటనే, ఆమె తన సోదరి ప్రార్థనలకు ఇదే ప్రత్యుత్తరమని గ్రహించింది. ఇది దేవుడు ఎలా ప్రార్థనలకు స్పందిస్తాడో చెప్పే అద్భుత సంఘటన.
ఈ ఇద్దరి మధ్య జరిగిన ఆత్మీయ బంధం, వారి ప్రార్థనల విశ్వాసం, మరియు మూడీ సేవకు ప్రభావం చూపిన ఆత్మ శక్తి – ఇవన్నీ కలిసి మూడీ సేవను అద్భుతంగా ప్రభావితం చేశాయి. మూడీ తానే ఈ సంఘటనను గుర్తించి, ఆ చర్చిలో ఆత్మిక వాతావరణాన్ని తీర్చిదిద్దిన వారిగా ఆ సహోదరీమణులను గుర్తించాడు.
ఈ కథలో మనం తెలుసుకోవలసిన ముఖ్యాంశం:
పునరుజ్జీవం కోసం మనం ప్రార్థనలో దేవుని ముందు నిలబడినపుడే, దేవుడు తన పనివారిని మనలోనూ, మన చర్చిల్లోనూ ప్రయోజనంగా ఉపయోగిస్తాడు.
11.లండన్ పునరుజ్జీవం (THE LONDON REVIVAL)
లండన్ నగరాన్ని నాలుగు భాగాలుగా విభజించి, అక్కడ ఆధ్యాత్మిక పునరుజ్జీవ సభలు నిర్వహించాలని నిర్ణయించబడింది. ఉత్తర భాగంలో మొదటి సమావేశాలు అగ్రికల్చరల్ హాల్‌లో ప్రారంభమయ్యాయి. ఈ అతి పెద్ద భవనంలో మొదటి వారం రోజుల్లో సగటున 18,000 మంది హాజరయ్యారు. అయితే అంత పెద్ద బహిరంగ సభలో ప్రతి ఒక్కరికి బోధకుని వాక్యాలు వినిపించలేకపోయాయి. అందుకే తాత్కాలిక పార్టిషన్ల ద్వారా హాల్ పరిమితిని సుమారు 14,000 మందికి తగ్గించారు. అయినా, అక్కడ జనసందోహం మారుతలేకపోయింది.
ప్రశ్నల సమావేశాలు మొదట సెయింట్ మేరీస్ హాల్‌లో నిర్వహించబడినప్పటికీ, వీధులనంతా జనంతో నిండిపోయినందున, ఈ సమావేశాలను అగ్రికల్చరల్ హాల్‌లోని ఒక గ్యాలరీకి మార్చేలా చేయాల్సి వచ్చింది.
ఈ సేవలను ఒక కమిటీ, 70 నుండి 80 మంది వాలంటీర్ల సహకారంతో నిర్వహించింది. వారానికోసారి ప్రజల ఆసక్తి పెరిగేది. కొన్ని సందర్భాల్లో ఒకేసారి 400 నుండి 500 మంది inquiry గ్యాలరీలలో తమ ఆత్మల రక్షణ గురించి మాట్లాడటం ప్రారంభించేవారు. ఇతర ప్రాంతాల్లాగానే, ఈ కార్యక్రమం మొదట ఉన్నతవర్గాలలో ప్రారంభమై తరువాత కాలనీలకు, పేద ప్రాంతాలకు విస్తరించింది.
ఈస్ట్ ఎండ్‌లో సమావేశాలు, నార్త్ ఎండ్ సమావేశాలు మొదలైన ఐదు వారాల తరువాత ప్రారంభమయ్యాయి. ఈ కార్యక్రమాలు బౌ రోడ్ హాల్‌లో జరిగాయి, ఇది ప్రత్యేకంగా ఈ సేవల కోసం నిర్మించబడింది. ఇది 10,000 మందికి సమర్థంగా సేవలు అందించగలదు. పెద్ద డేంటు హాల్ సమీపంలో overflow meetings కూడా జరిగేవి.
వెస్ట్ ఎండ్‌లో సేవలు రాయల్ ఓపెరా హౌస్‌లో నిర్వహించబడ్డాయి. ప్రతి రోజు మూడు నుండి నాలుగు సమావేశాలు నిర్వహించబడ్డాయి. వేలాది మంది ప్రజలు ఈ సభలకు హాజరయ్యారు. కొన్ని వారాలపాటు మూడీ తన దృష్టిని ఓపెరా హౌస్ మరియు బౌ రోడ్ హాల్ రెండింటి మధ్య భాగంగా విభజించాడు.
ఈ సమయంలో ఇటన్‌లో సమావేశాలపై వివాదం ప్రారంభమైంది. ఆ చిన్న పట్టణంలో ఉన్న ప్రసిద్ధి గాంచిన కాలేజ్ పాఠశాల యొక్క పితామహులు తమ కుమారులు అసాధారణ ఆధ్యాత్మిక ప్రభావాలకు లోనవ్వకూడదని అభిప్రాయపడ్డారు. ఈ విషయం హౌస్ ఆఫ్ లార్డ్స్ వరకు చేరింది. విద్యార్థుల మెజారిటీ మూడీని ఆహ్వానించినప్పటికీ, ఉన్నత స్థాయి ఒత్తిడి వల్ల ఆ ఆహ్వానాన్ని పూర్తిగా అంగీకరించటం సాధ్యపడలేదు. అయితే, ఒక వ్యక్తి యొక్క ప్రైవేట్ గ్రౌండ్స్‌లో సమావేశం ఏర్పాటు చేయబడింది. అక్కడ మూడీ సుమారు 200 మంది కాలేజ్ విద్యార్థులకు, మరియు 400-600 మంది పట్టణ నివాసితులకు బోధించాడు.
సౌత్ లండన్‌లో సేవల కోసం కెంబర్‌వెల్ గ్రీన్ సమీపంలో కొత్త హాల్ నిర్మించబడింది. ఇది సుమారు 8,000 మందిని収ఆగలదు. ఇక్కడ కూడా enquiry గదిలో ఉత్సాహం మరియు ఆత్మా తపన ముందు భాగాలలోని సభలకన్నా తగ్గకుండా కనిపించింది. మూడీ మరియు సాంకీ ఒక భాగంలో సేవలు నిలిపిన తర్వాత కూడా, ఇతరులు ఆ కార్యక్రమాలను కొనసాగించారు. దేవుడు వేయించిన ఆధ్యాత్మిక అగ్ని అక్కడ ఆరిపోలేదు.
తుదిసమావేశం 1875 జూలై 12న జరిగింది. మొత్తం లండన్‌లో 285 సమావేశాలు నిర్వహించబడ్డాయి. మూడీ మరియు సాంకీ సుమారు 25 లక్షల మందిని ప్రత్యక్షంగా చేర్చారు. ఆఖరి సమావేశం ముగిసిన వెంటనే వారు ఎవరినీ వీడకుండానే త్వరగా వెళ్ళిపోయారు. ఇంతటి పెద్ద బంధుత్వాన్ని వీడలేని బాధను ఎదుర్కొనకుండానే వెళ్ళడం మూడీ యొక్క అలవాటు.
ఇంగ్లండ్‌లో వారి చివరి సమావేశం లివర్పూల్‌లో జరిగింది. అక్టోబర్ 6న మూడీ మరియు సాంకీ అనేక ప్రార్థనల నడుమ అమెరికా వైపు ప్రయాణం మొదలుపెట్టారు. ఎనిమిది రోజుల్లో వారు న్యూయార్క్‌కు చేరుకున్నారు.
12.దేవుని పిలుపుతో పరలోక యాత్ర
అతిశ్రమ కారణంగా ఈస్ట్ నార్త్‌ఫీల్డ్ (మాసచూసెట్స్)లో మూడీ గారు పరలోకవాసి
ఆయన తన మరణాన్ని ధైర్యంగా ఎదుర్కొన్నారు
చివరి క్షణాల్లో ఆయన చెప్పిన మాటలు: “ఈ లోకమంతా నా నుండి దూరమవుతోంది, పరలోక ద్వారాలు తెరుచుకుంటున్నాయి”
ఈస్ట్ నార్త్‌ఫీల్డ్, మాసచూసెట్స్, డిసెంబర్ 22, 1899 —
“దేవుడు నన్ను పిలుస్తున్నాడు” అనే మాటలతో ప్రసిద్ధ సువార్తికుడు డ్వైట్ ఎల్. మూడీ గారు ఈ రోజు మద్యాహ్నం తాను నివసిస్తున్న ఇంటిలో పరలోకానికి వెళ్లిపోయారు.
ఆయన మరణం ఎంతో శాంతిగా, ఆశించదగిన విధంగా జరిగింది. కుటుంబ సభ్యులంతా ఆయన మంచె చుట్టూ ఉండగా, ఆయన చివరి క్షణాలు వారిని ఆదరిస్తూ గడిపారు. కుటుంబ సభ్యులతో పాటు డాక్టర్లు స్కోఫీల్డ్ మరియు వుడ్స్, నర్స్ కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
ఆ రోజు ఉదయమే మూడీ గారు తన జీవితం ముగింపుకు చేరిందని గ్రహించారు. మధ్యలో కొన్ని స్పృహ కోల్పోయిన సందర్భాలు తప్ప, చివరి వరకు స్పష్టమైన అవగాహనతో కుటుంబ సభ్యులతో అప్పుడప్పుడు మాట్లాడారు.
ఒక్కసారి స్పృహ కోల్పోయిన తర్వాత మళ్లీ చైతన్యంతో మేల్కొని, ఆశ్చర్యకరమైన శక్తితో ఇలా ప్రశ్నించారు:
“ఏం జరిగింది? ఇక్కడ ఏం జరుగుతోంది?”
వారి పిల్లలలో ఒకరు స్పందిస్తూ ఇలా చెప్పారు:
“నాన్నా, మీ ఆరోగ్యం కొంత మందగించింది. అందుకే మేమంతా మిమ్మల్ని చూడడానికి వచ్చాము.”
తన కుమారులకు ఇచ్చిన చివరి ఉపదేశం
కొంతసేపటికి తర్వాత మూడీ గారు తన కుమారులతో స్వేచ్ఛగా మాట్లాడారు. ఆయన ఇలా అన్నారు:
“నేను ఎప్పుడూ ఆశయపరుడిని. ధనం సంపాదించడానికే కాదు, మీకు ఒక శ్రేయస్సుతో కూడిన పని మిగిల్చి వెళ్లాలనే ఆశతో జీవించాను. మీరు ఈస్ట్ నార్త్‌ఫీల్డ్, మౌంట్ హెర్మన్ మరియు చికాగో బైబిల్ ఇన్స్టిట్యూట్ లలో నా సేవను కొనసాగించాలి.”
ఆ గది నిశ్శబ్దాన్ని ఆయన కుమార్తె మిసెస్ ఏ.పీ. ఫిట్ బాధతో అరిచిన మాటలు ఛేదించాయి:
“నాన్నా, మిమ్మల్ని వదులుకోలేం!”
అందుకు మూడీ గారి ప్రతిస్పందన, ఆయన వ్యక్తిత్వాన్ని ప్రతిబింబించేలా ఇలా ఉండింది:
“నేను నా ప్రాణాన్ని వృథా చేసుకోవడం లేదు. దేవుడు నాకింకా పని ఉండాలని భావిస్తే, నేను చనిపోను.”
మధ్యాహ్న సమయం దగ్గర పడుతున్న కొద్దీ, మంచె పక్కన ఉన్నవారు ఆయన అంతిమ క్షణాలు దగ్గరపడుతున్నాయని గమనించారు. మూడీ గారి పెదాలు పలు సార్లు ప్రార్థనలా కదిలినట్లు కనిపించాయి, కానీ ఆ మాటలు స్పష్టంగా వినిపించలేదు.
చివరి క్షణంలో మూడీ గారు నిద్రలేచినట్లుగా మేల్కొని, ఆనందభరితంగా ఇలా అన్నారు:
“ఈ లోకం నా కళ్లముందు తరిగిపోతోంది… పరలోకం తెరుచుకుంటోంది… దేవుడు నన్ను పిలుస్తున్నాడు.”
అక్కడి నుంచే — ఆయన కుమారుల మాటల ప్రకారం —
“పరలోకంలోకి ఒక విజయం పొందిన ప్రవేశయాత్ర”
ప్రారంభమైంది.
Youtube Video
More Posts
Kathryn Kuhlman Ministry Marriage Death | Missionary Stories Telugu | God’s Generals | 20th Century
D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography D L Moody Biography